Samenvatting van "How to talk so Kids will Listen,..."
Hieronder heb ik het boek van Adele Faber en Elaine Mazlish samengevat. Het boek wordt hier in Amerika erg aanbevolen en geeft vele respectvolle ideeen om met kinderen om te gaan. Ik hoop dat zelfs de samenvatting alleen al wat ideeen geeft.
Helpen met gevoelens:
Luister met volle aandacht
Bevestig hun gevoelens (bv. "Je bent boos")
Geef hun gevoelens een naam (bv. Ik zie dat je boos bent)
Geef ze hun zin in een fantasie idee(bv. Je hebt dorst, hier is een beker zo groot als een olifant met water, gebruik humor)
Vragen om medewerking:
Beschrijf wat je ziet of beschrijf het probleem ("Er ligt een jas op de grond")
Geef informatie ("Een jas wordt vies als hij op de grond ligt")
Zeg het met een woord ("Jas")
Praat over jouw gevoelens ("Die jas vind ik mooi en ik vind het zonde als hij kapot gaat")
Schrijf het kind een briefje
Alternatieven voor straf:
Vertel hoe ze kunnen helpen met de oplossing
Laat weten hoe boos je bent (zonder hun karakter aan te vallen)
Maak je verwachtingen duidelijk
Laat het kind zien hoe hij het goed kan maken
Geef een keuze
Neem actie (bv. als Jan telkens ongevraagd de hamer uit de gereedschapsdoos pakt en dingen ermee stuk maakt, doe dan een slot op de doos)
Laat het kind de consequenties van zijn acties meemaken (bv. als een kind zijn jas vergeet zal hij het koud hebben)
Moedig zelfstandigheid aan:
Laat kinderen keuzes maken
Respecteer het proberen van het kind zonder meteen in te springen
Vraag niet te veel
Antwoord niet meteen alle vragen, help het kind het antwoord zoeken
Moedig kinderen aan om antwoorden buitenshuis te zoeken (bv. bibliotheek)
Haal hun hoop niet weg (bv. Wilma wil zangeres worden, maar jij vindt dat ze totaal niet kan zingen. Zeg niet dat ze nooit zangeres zal worden, maar help haar een manier te vinden.)